வரி ஆலோசனை அலுவலகங்களில் இப்போது ஒரு புதிய காட்சி சாதாரணமாகிவிட்டது.
முன்பு மேசை முழுக்க புத்தகங்கள் இருக்கும். இப்போது திரை முழுக்க செயற்கை நுண்ணறிவு. ஒரு பக்கம் சட்டத் தீர்ப்புகள். மற்றொரு பக்கம் மனு வரைவு. அடுத்த சாளரத்தில் “இந்த வழக்குக்கு ஏற்ற தீர்ப்புகள் என்ன?” என்று கேட்கும் உரையாடல்.
பலருக்கும் ஒரு சந்தேகம்: “இனி வழக்கறிஞர்களை விட, இயந்திரங்கள்தானா சட்டத்தை நடத்தப் போகின்றன?” இந்தக் கேள்விக்குத்தான்
உலகம் முழுவதும் நீதிபதிகள் மெதுவாகவும், ஆனால் மிகவும் தெளிவாகவும் பதில் சொல்லத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள்.
அவர்கள் சொல்வது ஒன்றே ஒன்று: “கருவி உதவலாம். ஆனால் தீர்மானிக்கக் கூடாது.” இதன் பின்னால் ஒரு பெரிய அனுபவம் இருக்கிறது.
ஏனெனில் செயற்கை நுண்ணறிவு சில நேரங்களில் மிகவும் நம்பிக்கையுடன் பொய் பேசுகிறது. இல்லாத தீர்ப்பை இருந்தது போல காட்டும். ஒரு நீதிமன்றம் சொல்லாத கருத்தை மேற்கோள் காட்டும். ரத்து செய்யப்பட்ட சுற்றறிக்கையை இன்னும் நடைமுறையில் இருப்பது போல விளக்கும். இதைக்
காணும்போது முதலில் பயப்படுவது புதியவர்கள் அல்ல. நீதிபதிகள்தான்.
அமெரிக்காவில் பல வழக்குகளில் இல்லாத தீர்ப்புகளை நீதிமன்றத்தில்
தாக்கல் செய்த சம்பவங்கள் நடந்தன. அபராதங்களும் விதிக்கப்பட்டன.
சிலர் தொழில்முறை ஒழுக்க நடவடிக்கைகளையும்
சந்தித்தார்கள்.
அதன்பிறகு நீதிபதிகள் மிகவும் நேராக ஒரு கருத்தைச் சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள்:
“செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவது தவறு அல்ல. ஆனால் அதை சரிபார்க்காமல் பயன்படுத்துவது பொறுப்பின்மை.”
இந்திய நீதித்துறையும்
இதையே கவனித்து வருகிறது. குறிப்பாக உச்சநீதிமன்றம், “போலியான தீர்ப்பு மேற்கோள்கள்” குறித்து கவலை தெரிவித்திருக்கிறது. வழக்கறிஞர் அமைப்புகளும் இதை எப்படி கட்டுப்படுத்துவது
என்று ஆலோசிக்கத் தொடங்கியுள்ளன.
ஏனெனில் சட்டம் என்பது வெறும் தகவல் குவியல் அல்ல. ஒரு வழக்கில்:
·
எந்த உண்மை முக்கியம்?
·
எந்த சாட்சி நம்பத்தகுந்தது?
·
எந்த தீர்ப்பு பொருந்தும்?
·
எந்த அரசியலமைப்பு மதிப்பு முன்னுரிமை பெற வேண்டும்?
இதை இயந்திரம் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்பதே நீதித்துறையின்
அடிப்படை எண்ணம்.
ஒரு நீதிபதி கோபத்தில் சொன்ன ஒரு வாக்கியம் இணையத்தில் மிகவும் பரவியது: “இயந்திரத்துக்கு தரவு இருக்கும். மனிதனுக்கு தீர்மானம் இருக்கும்.” இதுதான் முழு விவாதத்தின் மையம்.
செயற்கை நுண்ணறிவு வேகமாக வேலை செய்யும். ஆயிரம் தீர்ப்புகளை சில விநாடிகளில் தேடித் தரும். நூறு பக்க ஆவணத்தை சுருக்கி தரும். மொழிபெயர்த்து தரும். ஆனால் நீதிமன்றம் கேட்பது வேறு.
“அதில் எது சரி?”
அந்த இறுதி முடிவை இன்னும் மனித சிந்தனையே எடுக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வலியுறுத்துகிறார்கள்.
வரி மற்றும் சரக்கு-சேவை வரி துறையில் இது இன்னும் ஆபத்தான பகுதி.
ஏனெனில் இங்கு:
·
நேற்று வந்த சுற்றறிக்கையே இன்று மாறியிருக்கலாம்.
·
ஒரு தீர்ப்பு மேல்முறையீட்டில் தடை செய்யப்பட்டிருக்கலாம்.
·
ஒரு மாநில உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பு, மற்றொரு மாநிலத்தில் கட்டாயச் சட்ட நிலையாக இருக்காமல் இருக்கலாம்.
ஆனால் செயற்கை நுண்ணறிவு இதையெல்லாம் சில நேரங்களில் வேறுபடுத்தாமல் பதில் தரும்.
இதனால்தான் பல மூத்த வழக்கறிஞர்கள் இப்போது ஒரு சுவாரசியமான ஒப்பீட்டை பயன்படுத்துகிறார்கள்:
“செயற்கை நுண்ணறிவை, புதிதாக சேர்ந்த இளநிலை ஆய்வாளர் போல நடத்துங்கள். நீதிபதி போல அல்ல.”
இந்த ஒப்பீடு மிகவும் துல்லியமானது. ஏனெனில் ஒரு நல்ல இளநிலை ஆய்வாளர்:
·
தகவல் தேடி தரலாம்,
·
பழைய தீர்ப்புகளை எடுத்து தரலாம்,
·
வரைவு தயாரிக்கலாம்.
ஆனால் இறுதியாக கையொப்பமிடுவது அனுபவமுள்ள மனிதர்தான்.
இங்கே ஒரு ஆழமான உண்மை இருக்கிறது. நீதிமன்றங்கள் தொழில்நுட்பத்தை எதிர்க்கவில்லை.
உண்மையில் அவர்கள் தாமே அதை பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.
மொழிபெயர்ப்பு.
வழக்கு தொகுப்பு.
ஆவண சுருக்கம்.
நிர்வாக மேலாண்மை.
இவை எல்லாவற்றிலும்
செயற்கை நுண்ணறிவு மெதுவாக நுழைகிறது.
ஆனால் நீதிபதிகள் ஒரு கோட்டை தெளிவாக இழுத்து வைத்திருக்கிறார்கள்:
“AI உதவலாம். ஆனால் நீதியின் இருக்கையில் உட்கார முடியாது.”
ஏனெனில் சட்டம் என்பது வெறும் விதிகளின் கணக்கு அல்ல. அது மனித வாழ்வின் சிக்கல்களோடு சம்பந்தப்பட்ட ஒன்று.
ஒரு வரி வழக்கின் பின்னால் ஒரு தொழில் இருக்கலாம். ஒரு தொழிலின் பின்னால் நூறு தொழிலாளர்கள் இருக்கலாம். ஒரு தீர்ப்பின் பின்னால் ஒரு குடும்பத்தின் எதிர்காலம் இருக்கலாம். இதையெல்லாம் புரிந்து கொள்ள தரவு மட்டும் போதாது. மனித அனுபவமும் தேவை.
அதனால்தான் இன்றைய நீதித்துறை செயற்கை நுண்ணறிவை முழுமையாக நிராகரிக்கவும் இல்லை. முழுமையாக ஒப்படைக்கவும் இல்லை.
அவர்கள் அமைதியாகச் சொல்லும் கருத்து இதுதான்: “வேகத்தை இயந்திரம் தரலாம். ஆனால் நீதியை மனித மனசாட்சிதான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.”
-
இரா. முனியசாமி
ஜி.எஸ்.டி,
வருமானவரி,
இபிஎப்,
இ.எஸ்.ஐ
ஆலோசகர்,
GSTPS உறுப்பினர்
📞
95512 91721
